Recenzja wymiennych szydełek KnitPro Oasis Starter: HIT czy KIT?

Napis z rozmiarem szydełka znajduje się tuż przy gwincie w najbardziej oddalonym miejscu od haczyka. Sama część robocza szydełka jest też zdecydowanie dłuższa niż w innych szydełkach z rączką. Zwraca też uwagę fakt, że haczyk jest tej samej grubości na całej długości. Nie rozszerza się im bliżej rączki, jak to ma miejsce np. W przypadku szydełek marki Tulip.

Przez to, że uchwyt jest uniwersalny (pasuje do haczyków w rozmiarach od 2,00 -10,00 mm), możemy na początku czuć się dziwnie pracując cienkim haczykiem 2,00 mm z grubą rączką, jednak to uczucie przestaje być odczuwalne w trakcie przyzwyczajenia się do obcowania z szydełkiem. Uchwyt jest drewniany, więc jeśli lubicie trzymać w dłoniach druty marki KnitPro, to jest właśnie to uczucie. Dzięki żłobieniom uchwyt nie ślizga się i nie wypada z ręki. 

Samo złożenie szydełka jest proste i nie zajmuje dużo czasu. Jedyne, o czym trzeba pamiętać, to to, żeby dokładnie dokręcić haczyk do uchwytu. Ja za pierwszym razem zrobiłam to zbyt lekko i szydełko rozkręcało mi się podczas pracy. 

Trzymanie szydełka było dla mnie komfortowe i nie odczułam zmęczenia ręki lub bólów nadgarstka. Muszę jednak wyraźnie zaznaczyć, że nawykowo trzymam szydełko jak nóż, a przy próbie trzymania jak długopis waga i masywność uchwytu dawała się we znaki. 

Swoje testy przeprowadzałam na bawełnie, bo jest to włóczka, która nie jest elastyczna, lubi się rozdwajać i haczyć więc jakość wykonania haczyka naprawdę ma znaczenie. Z premedytacją testowałam rozmiary najmniejsze (od 2,00 mm do 3,00 mm), bo jeśli łamiemy szydełka, to właśnie te cienkie. Tak jak wcześniej pisałam, końcówki są dłuższe niż w większości szydełek z rączką, a dodatkowo są tej samej grubości na całej długości. 

Najmniejsze dostępne w zestawie szydełko 2,00 mm przy próbie zrobienia amigurumi z włóczki bawełnianej uginało się podczas pracy, przez co ciągle miałam wrażenie, że mogę je złamać. Tym bardziej że odległość od haczyka do rączki jest duża, widocznie czuć było naprężenia w materiale i odnosiło się wrażenie, że szydełko niechybnie się złamie. 

Rozmiarem 2,50 mm szydełkowałam ubranko dla lalki. Tutaj już nie było odczucia “łamania szydełka” i sama robótka szła gładko. Podczas pracy zauważyłam, że przez to, że końcówka nie rozszerza się w kierunku rączki, przerobione oczka były bardziej zwarte niż te robione szydełkiem w tym samym rozmiarze, ale innej marki. 

Musiałam się też przyzwyczaić do konstrukcji samego haczyka. Ma on stosunkowo tępą główkę, gdzie np. Tulipy mają ją wyprofilowaną w bardziej szpiczasty kształt. Na początku bardzo mi to przeszkadzało, bo szydełko wyhamowywało przy końcu przerabiania i trudniej było się wbić w ciasno przerobione oczka. Po czasie, gdy już wiedziałam, że to szydełko “tak ma” przyzwyczaiłam się do tego efektu i doszłam do wniosku, że wyłączając budowę haczyka, samo szydełko jest bardzo śliskie i bez tego “stopera” w postaci okrągło zakończonego haczyka oczka z dużą łatwością spadałyby z szydełka.